Historia Dolmabahçe
Historia tego wyjątkowego pałacu wznoszącego się nad brzegiem Bosforu, współczesnego oblicza Imperium Osmańskiego i pamięci Republiki Turcji.
Pałac na nabrzeżu Beşiktaş – XIX wiek
Konstrukcja i fundamenty
I Został zbudowany przez sułtana Abdülmecida, aby pokazać światu potęgę i nowoczesne oblicze Imperium. Budowę pałacu, który powstał w miejscu Pałacu Nabrzeża Beşiktaş, rozpoczęto w 1843 r., a zakończono w 1856 r.
Zaprojektowany przez czołowych architektów tamtego okresu, Garabeta Amirę Balyana i jego syna Nigoğosa Balyana, budynek stanowi wyjątkową syntezę tradycyjnej architektury osmańskiej oraz stylów zachodniego baroku, rokoka i neoklasycyzmu.
Mâbeyn-i Hümâyûn – Pokój Czerwony
Centrum administracyjne i wielkość
Pałac Dolmabahçe gościł 6 sułtanów i ostatniego kalifa Abdülmecida Efendiego okresowo od 1856 r. aż do zniesienia kalifatu w 1924 r. W obrębie tych murów podjęto wiele kluczowych decyzji w okresie późnego Imperium Osmańskiego.
Pałac składa się z trzech głównych części: Mâbeyn-i Hümâyûn (Selamlık), Muâyede Hall (Sala Ceremonialna) i Harem-i Hümâyûn (Harem). Jest to ogromny kompleks z 285 pokojami, 44 salami, 68 toaletami i 6 łazienkami.
Gabinet Gazi Mustafy Kemala Atatürka
Republika i Atatürk
Wraz z proklamacją Republiki Pałac Dolmabahçe zaczął pełnić funkcję biura Prezydenta i stał się prestiżowym miejscem goszczenia zagranicznych głów państw.
"Moje pokorne ciało z pewnością pewnego dnia obróci się w proch, ale Republika Turcji pozostanie na zawsze."
Gazi Mustafa Kemal Atatürk korzystał z pałacu podczas swojej pracy w Stambule i zmarł tu 10 listopada 1938 roku. Z tego powodu pałac ma dla narodu tureckiego szczególną wartość duchową.