Geschiedenis van Dolmabahçe
Het verhaal van dit unieke paleis aan de oevers van de Bosporus, het moderne gezicht van het Ottomaanse Rijk en de herinnering aan de Republiek Turkije.
Beşiktaş Paleis aan het water - 19e eeuw
Constructie en fundering
I Het werd gebouwd door sultan Abdülmecid om de macht en het moderne gezicht van het rijk aan de wereld te laten zien. De bouw van het paleis, dat werd gebouwd in de plaats van het Beşiktaş Waterfront Palace, begon in 1843 en werd voltooid in 1856.
Het gebouw is ontworpen door de toonaangevende architecten uit die periode, Garabet Amira Balyan en zijn zoon Nigoğos Balyan en is een unieke synthese van traditionele Ottomaanse architectuur en westerse barok-, rococo- en neoklassieke stijlen.
Mâbeyn-i Hümâyûn - Rode Kamer
Administratief Centrum en Grandeur
Het Dolmabahçe-paleis bood periodiek onderdak aan zes sultans en de laatste kalief Abdülmecid Efendi van 1856 tot de afschaffing van het kalifaat in 1924. Veel cruciale beslissingen tijdens het late Ottomaanse rijk werden binnen deze muren genomen.
Het paleis bestaat uit drie hoofddelen: Mâbeyn-i Hümâyûn (Selamlık), Muâyede Hall (ceremoniële zaal) en Harem-i Hümâyûn (harem). Het is een enorm complex met 285 kamers, 44 zalen, 68 toiletten en 6 badkamers.
De studeerkamer van Gazi Mustafa Kemal Atatürk
Republiek en Atatürk
Met de uitroeping van de Republiek begon het Dolmabahçepaleis te worden gebruikt als presidentieel kantoor en werd het een prestigieuze locatie waar buitenlandse staatshoofden werden ontvangen.
"Mijn nederige lichaam zal op een dag zeker tot stof vergaan, maar de Republiek Turkije zal voor altijd blijven bestaan."
Gazi Mustafa Kemal Atatürk gebruikte het paleis tijdens zijn werk in Istanbul en overleed hier op 10 november 1938. Om deze reden heeft het paleis een bijzondere spirituele waarde voor de Turkse natie.